Schrijver

Esther Gerritsen

Esther Gerritsen (b. 1972) groeide op in een dorp bij Nijmegen. Ze deed een opleiding voor dramaschrijven aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Aanvankelijk schreef ze theaterteksten voor diverse theatergezelschappen. Ze debuteerde in 2000 met de verhalenbundel Bevoorrecht bewustzijn en werd direct gezien als een van de grote jonge literaire talenten. Met de twee romans die daarop volgden, Tussen Een Persoon en Normale dagen (long list Libris Literatuurprijs 2006), bevestigde de auteur de verwachtingen. In 2008 verscheen haar derde, alom geprezen, roman De kleine miezerige god. In 2010 volgde Superduif.

TussenEenPersoon

TussenEenPersoon

(De Geus, 2002, 132 pagina's)

TussenEenPersoon, het romandebuut van Esther Gerritsen, is de beklemmende monoloog van een vrouw tot haar vriend die zij letterlijk de mond gesnoerd heeft, en speelt zich in zijn geheel af op de zolderetage waaruit ze die dag zouden verhuizen. De jonge vrouw heeft haar geliefde vastgebonden, op bed gelegd en begint tegen hem te praten: over zichzelf, over haar familie, over hun verhouding. Het is geen verdediging, en ook geen aanval. Ze wil hem geen kwaad of pijn doen. Ze wil hem vooral opnieuw en met andere ogen bekijken - als een vreemde, als iemand die tussen haar en zichzelf staat. Juist de zwijgzame, hulpeloze aanwezigheid van haar vriend dwingt haar tot reflectie.

Lees meer
Normale dagen

Normale dagen

(De Geus, 2005, 220 pagina's)

In de derde roman van Esther Gerritsen, Normale dagen, volgen we toneelschrijfster Lucie die na drie jaar terugkeert naar het grootouderlijk huis op het Gelderse platteland, omdat haar opa op sterven ligt. Ze is opgegroeid op de boerderij, bij haar opa en oma. Lucie werkt aan een toneelstuk over de zogeheten Oklahoma City Bomber, en leest daartoe diens biografie. De hele roman door worden verbanden gelegd of gesuggereerd tussen de wederwaardigheden van deze Timothy McVeigh en de situatie waarin Lucie bij haar grootouders terechtkomt. Normale dagen is dan ook niet bepaald een ‘document humain’ over het sterven van een grootouder, dat uit is op herkenning en ontroering bij de lezer.…

Lees meer
Superduif

Superduif

(De Geus, 2010, 192 pagina's)

‘De dag waarop ik Ine voor het eerst ontmoette was ook de dag waarop ik voor het eerst lichtjes opsteeg.’ Dat is de eerste zin van Superduif, de vierde roman van de nog jonge schrijfster Esther Gerritsen. De elfjarige hoofdpersoon Bonnie wordt een superheld. Wie nu denkt een soort oppervlakkige avonturenroman te gaan lezen, komt bedrogen uit. Dit boek is niet zo vrolijk, al heeft de roman zeker zijn komische kanten, zoals de tekening van de zwaar intellectuele milieubewuste ouders. Deze roman is een heel knap van binnenuit beschreven verslag over de gebeurtenissen in het leven van puber die goed beschouwd behoorlijk geestesziek aan het worden is.

Lees meer
Dorst

Dorst

(De Geus, 2012, 224 pagina's)

Esther Gerritsen is een schrijfster die excelleert in het schrijven van snelle, humoristische dialogen. Ze legt daarmee vaak het onbegrip tussen mensen vast, het onvermogen om het te hebben over wat wezenlijk voor ze is. Dorst is een schrijnend verhaal over het onvermogen om lief te hebben en werkelijk contact te maken, zo droog en precies opgeschreven dat je het geregeld hardop lachend leest.

Lees meer
Roxy

Roxy

(De Geus, 2014, 224 pagina's)

Weinig andere schrijvers zijn zo goed in het weergeven van dialogen en het schetsen van absurde situaties als Esther Gerritsen. Zij schrijft even indringend als humoristisch over serieuze thema’s als rouw, volwassen worden, eenzaamheid en ouderschap.

Lees meer
Broer

Broer

(De Geus, 2016, 94 pagina's)

Esther Gerritsen is known for leavening her psychological dramas with wit and realistic dialogue. Brother is vintage Gerritsen, a short, accessible, gripping novella, ending on a positive note. It was the 2016 Dutch Book Week Gift selection with a printing of close to 650,000 copies.

Lees meer

Vertalingen