A.F.Th. van der Heijden (1951) is een van de belangrijkste auteurs uit de Nederlandse letteren. Hij heeft een groot, geprezen en veelvuldig bekroond oeuvre op zijn naam staan. Twee romancycli vormen de ruggengraat van zijn werk: de deels autobiografische en bijna voltooide ‘De Tandeloze Tijd’, waarin een ‘leven in de breedte’ wordt getoond, en ‘Homo Duplex’, over een moderne Oedipus.
After the appearance of the first parts of his cycle of novels De tandeloze tijd (The Toothless Time), A.F.Th. van der Heijden was heralded ‘the voice of his generation’ and a king among chroniclers. Now that these two massive books which record the seventies have appeared, the jubilant critics and readers leave no room for doubt – Van der Heijden is not only the greatest writer of his generation but also an author whose literary aims go far beyond the description of the Zeitgeist.
After the appearance of the first parts of his cycle of novels De tandeloze tijd (The Toothless Time), A.F.Th. van der Heijden was heralded ‘the voice of his generation’ and a king among chroniclers. Now that these two massive books which record the seventies have appeared, the jubilant critics and readers leave no room for doubt – Van der Heijden is not only the greatest writer of his generation but also an author whose literary aims go far beyond the description of the Zeitgeist.
Na de voltooiing van De tandeloze tijd, de schitterende zevendelige romancyclus over Amsterdam in de jaren zeventig en tachtig, heeft A.F.Th. van der Heijden zich opnieuw gezet aan een fascinerend en megalomaan project. Met De Movo Tapes deed hij, na zeven jaar te hebben gezwegen, het ‘nulde’ deel het licht zien van de romancyclus Homo duplex (‘de gespleten mens’) die zich, blijkens een lijstje titels voorin het boek, over negen delen zal gaan uitstrekken.
A.F.Th van der Heijden’s books incorporate historical events and real locations. His main characters were born during the postwar period of reconstruction, as adults in an increasingly prosperous world they search for stimuli in an attempt to give form and content to their lives.
In this book, which is the overture to the cycle of novels De tandeloze tijd (The Toothless Time), the leading character in the first two volumes is introduced. Albert Egberts is a thirty-year-old junky who by means of a pair of scissors gains entry to cars and empties them to finance his habit. He realizes that he has turned thirty on the day that Queen Beatrix of Holland was crowned in a turbulent Amsterdam on 30 April 1980.
From the outset Albert Egberts is looking for a method to neutralise the crushing effect of the ravages of time. He wishes to compress ‘the broadness of life’, as many impressions as possible, into one moment. A determinant factor in the structure of the first volumes of the novel cycle De tandeloze tijd (The Toothless Time) is Egberts’ method of recollection. Starting in contemporary Amsterdam he plunges farther and farther back in time.
Wie de nieuwe, vuistdikke roman van A.F.Th. van der Heijden, Het schervengericht, begint te lezen valt van de ene verbazing in de andere. Van meet af aan voert de schrijver je mee in een verhaal dat zowel bekend aandoet als vreemd en verwonderlijk voorkomt. De feitelijke handeling vindt plaats binnen een beperkte tijd, een aantal maanden op de grens van 1977 en 1978, en een letterlijk beperkte plek: de gevangenis van Choreo in San Bernardino, De Verenigde Staten van Amerika.
Reality and fiction are always closely bound up together in the work of A.F.Th. van der Heijden. Historical events – such as the coronation of Queen Beatrix in 1980, which was marked by serious disorder on the streets, and the social unrest of the seventies and eighties – form the backdrop to the dramatic lives of his characters, who are often based on real people.
Wrang maar waar: de dood brengt het beste in de schrijver A.F.Th. van der Heijden tot leven. Hij had al een aantal ‘requiems’ op zijn naam: over een jeugdliefde, een verongelukt neefje, zijn vader, zijn moeder en een goede vriend. Van der Heijden bleek in staat om met grote terugwerkende kracht via de dood hun leven van een betekenisvolle lading te voorzien. Achteraf vormen deze boeken slechts de opmaat voor de ‘requiemroman’ die hij onlangs publiceerde. Een vuistdik boek dat al die vorige in de schaduw stelt: Tonio.
