Schrijver

Frank Martinus Arion

De Antilliaanse schrijver Frank Martinus Arion (1936-2015) studeerde in de jaren vijftig Nederlands in Leiden en publiceerde de poëziebundel Stemmen uit Afrika (1957). Na zijn kandidaatsexamen keerde hij in 1965 terug naar zijn geboorteland. In de jaren zeventig kwam Arion opnieuw naar Nederland om zijn studie af te maken. Vervolgens werd hij medewerker van de vakgroep Neerlandistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 1981 woont en werkt Arion op Curaçao. Arion is voorzitter van de Stichting voor Humanistische Scholen in het Papiamentu, en werkt als vrijwilliger aan de enige Papiamentstalige school ter wereld, het Kolegio Erasmo. Zijn belangstelling voor deze taal resulteerde in The Kiss of the Slave, een studie over het ontstaan van het Papiamentu waarmee hij in 1996 promoveerde. Tot zijn belangrijkste werken behoren Illusion di un anochi(1968), Dubbelspel (1973), Afscheid van de koningin (1975), Nobele wilden (1979) en De laatste vrijheid (1996). In 2001 verscheen van Arion de verhalenbundel De eeuwige hond.

Dubbelspel

Dubbelspel

(De Bezige Bij, 1973, 365 pagina's)

Voor Arion is de primaire functie van literatuur: de lezer kritische kennis verschaffen van de werkelijkheid. Dubbelspel heeft dan ook de koloniale verhouding tussen Nederland en de Antillen als basis. Tegelijk wil Arion “de mensen zó boeien dat hun eten aanbrandt”: hij schrijft spannende, hecht geconstrueerde politieke thrillers. In Dubbelspel vertegenwoordigen de zes hoofdpersonen de lagere klassen uit de Antilliaanse bevolking. In de loop van het verhaal wordt winnen of verliezen een zaak van leven en dood, gesymboliseerd door het dominospel dat de personages spelen. Het optimistisch einde weerspiegelt de toekomstvisie van de auteur: de winnaars - een idealistisch…

Lees meer

De laatste vrijheid

(De Bezige Bij, 1995, 363 pagina's)

Arion’s 1973 first novel, Dubbelspel (Double Play), was a great success in the Netherlands and is still seen as a significant contribution to Dutch-language literature. Now, after sixteen years of literary silence, Arion has finally published a new novel. ‘I’m not interested in just writing a beautiful story. I need to have a lot of stock in trade before I can do anything with it,’ he once said in an interview. The long wait has been productive: De laatste vrijheid (‘The Last Freedom’) is substantial and stimulating, its characters raise questions of ecological, interpersonal and intercontinental importance. Above all, it is another admirable literary achievement. Arion’s work…

Lees meer

Vertalingen