Schrijver

Arnon Grunberg

Arnon Grunberg (1971) maakte zijn debuut op 23 jarige leeftijd met de roman Blauwe maandagen (1994) waarin hij de wereld van de prostitutie met wrange humor omschrijft. Het boek was meteen een succes. De twee romans die daar op volgden, Figuranten (1997) en Fantoompijn (2000), bevestigden voor zowel lezers als critici dat Grunberg een groot schrijver is. Andere titels van zijn pen zijn De asielzoeker (2003) en De joodse messias (2004). Grunberg schrijft ook essays, toneelstukken en columns. Hij won tweemaal de Gouden Uil, de AKO Literatuurprijs, de Librisprijs en de Bordewijkprijs. Voor zijn oeuvre ontving Grunberg vorig jaar de Constantijn Huygensprijs. Zijn werk werd vertaald in het Engels, Duits, Frans, Spaans, Portugees, Hongaars, Noors en Zweeds.

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

(Nijgh & Van Ditmar, 1994, 271 pagina's)

Absurd, unashamed and amusing’ well describes the life story of the character Arnon Grunberg, drawn up by the author of the same name. Little by little, the latter reveals what the former is like – a refined method that shows the writer to be considerably less harebrained than the Grunberg on paper, a small, Jewish, good-for-nothing guy with a grossly pale face, big nose, curly hair, glasses and pimples, who gives off an odor that begs for a pail of water and a big bar of soap.

Lees meer
Figuranten

Figuranten

(Nijgh & Van Ditmar, 1997, 300 pagina's)

Whereas Grunberg described the world of paid love and escort services in his first novel, Blauwe maandagen, here he describes the film world. The protagonist Ewald Stanislas Krieg and his two friends, the eccentric Broccoli and the inaccessible Elvira, have ‘heard the call of Hollywood’ and make futile efforts to become rich and famous. What follows is a hilarious but humiliating journey through casting agencies, alternative youth theatre and the odd supporting role: ‘In the script they called the part I had to play Pimply Kid.’

Lees meer
Fantoompijn

Fantoompijn

(Nijgh & Van Ditmar, 2000, 256 pagina's)

‘If the laws of economics apply to anything, then it’s to emotions,’ is one of Robert Mehlman’s many one-liners. Mehlman, the central character in Phantom Pain, is tormented by writer’s block, his only successful publication being a cookery book called The Polish-Jewish Kitchen in 69 Recipes, which he wrote purely for money. He briefly became world famous when his book was interpreted as a positive take on coming to terms with the Holocaust – only Arnon Grunberg, or perhaps Woody Allen, could come up with a joke like that.

Lees meer
De asielzoeker

De asielzoeker

(Nijgh & Van Ditmar, 2003, 352 pagina's)

In het krankzinnige literaire universum van Arnon Grunberg is het de laatste jaren steeds grimmiger geworden. Schrijnde in de vroege romans onder de humor de tragiek, nu lijkt het eerder andersom. Na Gstaad 95-98 – gepubliceerd onder het pseudoniem Marek van der Jagt –, waarin je tot je schrik moet vaststellen sympathie te voelen voor een totaal verknipte, anaal gefixeerde kindermoordenaar, oefent De asielzoeker hetzelfde ‘schuldige’ effect van walging én medeleven op je uit.

Lees meer
De joodse messias

De joodse messias

(Rothschild & Bach, 2004, 495 pagina's)

‘Omdat zijn grootvader met oprecht enthousiasme en veel vertrouwen in de vooruitgang de SS had gediend, wilde de kleinzoon ook een beweging met enthousiasme en vertrouwen in de vooruitgang dienen.’ Aldus wordt het startschot afgevuurd voor een slapstickverhaal met een navrant kantje. De beweging die de 16-jarige Xavier Radek, geïnspireerd door het daadkrachtig idealisme van zijn grootvader, namelijk gaat dienen is het zionisme. Liever gezegd: hij stelt zich tot doel de joden te gaan troosten.

Lees meer
Het aapje dat geluk pakt

Het aapje dat geluk pakt

(Nijgh & Van Ditmar, 2004, 87 pagina's)

The protagonist of the short novel Monkey Grabbing Hold of Happiness, Jean-Baptist Warnke, number two at the Dutch Embassy in Peru, is no exception. In his work as a diplomat Warnke calmly bobs with the tide. Instead of consular assistance, compatriots who find themselves in Peruvian prisons receive a fruit hamper and a couple of Edam cheeses: ‘If you examine it closely, freedom is largely a matter of a proper diet.’

Lees meer
Tirza

Tirza

(Nijgh & Van Ditmar, 2006, 432 pagina's)

Het is welhaast ongelofelijk hoe Arnon Grunberg, de jeune premier van de Nederlandse letteren, met zijn gestage en hoge productie, zichzelf steeds opnieuw weet uit te vinden. Ieder nieuw boek vertoont grote verschillen met het vorige, maar tegelijkertijd is het onmiskenbaar een vintage Grunberg: altijd met een huiveringwekkend scherp oog voor het menselijk tekort en geschreven in een dwingende, wrang-ironische stijl die de lezer voortstuwt.

Lees meer
Huid en haar

Huid en haar

(Nijgh & Van Ditmar, 2010, 512 pagina's)

Als econoom behoort Roland Oberstein tot de veertig meest vermaarde kenners over Adam Smith in de wereld. Hij is daarnaast mede-auteur van de essaybundel Economic Origins of Dictatorship and Genocide – een interesse die voortvloeit uit zijn joodse herkomst, net als de economie trouwens, want zijn moeder die diverse kampen overleefde was een weinig liefdevolle, krenterige vrouw. Wat Rolands naam als econoom definitief moet vestigen is een standaardwerk over bubbels. Volgens hem is economie een spel gebaseerd op bedrog. Mensen willen bedrogen worden evenzeer als ze zelf anderen bedriegen. Naar de stellige overtuiging van Roland geldt dit principe voor alle menselijke interacties – ook…

Lees meer
Van Istanbul naar Bagdad

Van Istanbul naar Bagdad

(Podium, 2010, 124 pagina's)

In 2010 author Arnon Grunberg travelled by car through the Middle East and wrote a series of articles for NRC. On the basis of these reports, photographs and Grunberg’s blog pieces, Kolk created the graphic novel Van Istanbul naar Bagdad, a road movie in pen and paper.

Lees meer
De man zonder ziekte

De man zonder ziekte

(Nijgh & Van Ditmar, 2012, 222 pagina's)

An architect, as idealistic as he is naive, is the central character of the eleventh novel by Arnon Grunberg, the most talented young writer of the Nether­lands. In The Man without Illness an arrogant Westerner is destroyed amid the harshness and random cruelties of a chaotic Middle East.

Lees meer
Moedervlekken

Moedervlekken

(Lebowski, 2016, 399 pagina's)

Hannelore Grünberg-Klein, mother of Arnon Grunberg, died on 10th February 2015. She was eighty-seven and a survivor of Auschwitz. Anyone who has followed Grunberg’s career will be conscious of what a blow that must have been. Their relationship was symbiotic. When she died Grunberg wrote, ‘Now I’ll have to live on as my mother.’

Lees meer

Vertalingen

Website

http://www.arnongrunberg.com