nieuws

In memoriam

Peter Pontiac (1951-2015)

22 januari 2015

Striptekenaar en auteur van graphic novels Peter Pontiac is op 20 januari op 63-jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Amsterdam. Hij was al geruime tijd ziek.

Peter Pontiac (pseudoniem van Peter J.G. Pollmann) begon zijn loopbaan met het ontwerpen van bootleghoezen van Rolling Stones en Bob Dylan-albums. Muziek bleef - naast seks, drugs en dood - een belangrijk thema in zijn werk.

In de jaren 70 en 80 maakte hij tekeningen voor verschillende tijdschriften in Nederland, Spanje, Frankrijk en de Verenigde Staten. In de zeven delen van het eenmansfanzine Pontiac Review (uitgegeven in de jaren 90) verzamelde hij aan de hand van thema’s zijn eerder uitgegeven losse illustraties.
In 2000 verscheen zijn meesterwerk Kraut over zijn vader die als vrijwillige oorlogsverslaggever voor de SS in de Tweede Wereldoorlog actief was. Het boek werd geprezen door Spirit-grootheid Will Eisner en vergeleken met Maus van Art Spiegelman.

Pontiac was een van de tien tekenaar-schrijvers die werden besproken in 10 Graphic Novelists From Holland, een brochure die het Letterenfonds uitgaf om internationaal aandacht te vragen voor Nederlandse graphic novels.

Al geruime tijd werkte Pontiac aan Styx een graphic novel over de dood, zijn eigen ernstige ziekte inbegrepen. Via crowdfunding wist hij voldoende geld bij elkaar te krijgen om het project te kunnen financieren. Podium-uitgever Joost Nijsen liet weten dat Pontiacs onvoltooide zal worden uitgegeven, ‘juist omdat de dood het onderwerp van het boek is.’

Schrijver Roel Bentz van den Berg die met Pontiac bevriend was, beschrijft zijn door Robert Crumb geïnspireerde stijl als ‘koortsachtig precies, gekenmerkt door veel zwart en een bijna Knausgardiaans aandoende horror vacui…’.

Pontiacs Jesus vs Keith

In zijn In memoriam doet Bentz van den Berg een oproep om verder te kijken dan de bekende seks-en-drugs-en-rock ’n roll-typering:

Pontiac was de letterlijkheid van deze thematiek al lang ver ontstegen. Niet alleen in zijn persoonlijk leven, als man, echtgenoot, vader, broer, vriend, maar ook in zijn werk – waarin hij zijn magische tekenpen en visionaire verbeelding met zoveel verve heeft ingezet om dit archetype - als een ware Albrecht Dürer van de twintigste en begin eenentwintigste eeuw - om te zetten in een reeks tatoeages van de ziel over zonde en verlossing die hun weerga niet kennen.

Volkskrant-medewerker Joost Pollmann, die voor het fonds regelmatig over graphic novels schrijft, typeerde zijn broer als volgt:

Het ironische is dat Peter over zijn tekenkundige vaardigheden altijd onzeker is gebleven en dat compenseerde met grafische hoogstandjes, terwijl hij tegelijkertijd probeerde méér te zijn dan virtuoos, want een kunstenaar - vond hij - moet ook iets over de wereld en het leven willen zeggen.