nieuws

In memoriam

Miep Diekmann (1925-2017)

12 juli 2017

Zondag 9 juli jl. is Miep Diekmann, een van de grande dames van de Nederlandse kinder- en jeugdliteratuur, op 92-jarige leeftijd overleden.

Diekmann speelde een prominente rol in de wereld van de kinder- en jeugdliteratuur. Ze schreef niet alleen een monumentaal en divers oeuvre, meer dan zestig titels voor verschillende leeftijdsgroepen, maar ze zette zich ook in om de (schrijvers en vertalers van) kinder- en jeugdliteratuur de erkenning te geven die het verdient.

Of zoals de jury in 1970 in haar rapport bij de toekenning van de Staatsprijs voor Kinder- en Jeugdliteratuur het omschreef: ‘Ook wanneer Miep Diekmann nooit een boek voor de jeugd had geschreven en zich had beperkt tot haar bemoeienis met jeugdlectuur: artikelen, recensies, interviews, uitspraken, lezingen; ook dán zou een huldiging op haar plaats zijn geweest. Zij is de Cassandra van de jeugdliteratuur. Zij schreeuwt waar anderen gelaten mompelen, zij vloekt waar anderen goedig protesteren, zij laat niet af te waarschuwen. Waarschuwen tegen de geestelijke armoede, nivellering, commercialisering, bevoogding, verouderde ethiek, verstarring en vooral onverschilligheid.’

Diekmann bracht een aantal jaren van haar jeugd door op Curaçao, en deze bleken niet alleen van grote betekenis voor de boeken die zij schreef, maar ook voor de rol van kinderboekenambassadrice die zij later met verve vervulde. Ze pleitte voor een veelzijdiger, actueler en leesbaarder jeugdliteratuur, die beter aansloot bij de nieuwe generatie lezers. Zelf richtte zij zich, ver voor de term Young Adult hiervoor gebezigd werd, ook op de tiener, een leeftijdsgroep die tot dan toe in de jeugdliteratuur veronachtzaamd was. Diekmann wilde speciaal voor hen een eigen literatuur schrijven, het volwassen jeugdboek. Kenmerkend voor het werk van Diekmann is de indrukwekkende waaier aan onderwerpen, ze schuwde geen enkel taboe, haar sociale betrokkenheid en de overtuigende karakterisering van haar boekpersonages.

Haar werk werd werd onder meer in het Duits, Engels, Frans, Tsjechisch, Lets en Japans vertaald en is zowel nationaal als internationaal bekroond - De boten van Brakkeput werd in 1956 kinderboek van het jaar, de latere Gouden Griffel; de Duitse Jugendbuchpreis 1964 voor En de groeten van Elio; in 1975 de Nienke van Hichtumprijs voor Dan ben je nergens meer; in 1977 een Gouden Griffel voor Wiele wiele stap.

Naast schrijver, was ze vertaler en schrijfcoach van Antilliaanse auteurs, en met bibliothecaresse Alice van Romondt en Liesbeth ten Houten van uitgeverij Leopold was ze medeoprichtster van de Arubaanse uitgeverij Charuba. Ook als vertaler heeft ze tientallen titels op haar naam staan; veelal vertalingen van prenten- en kinderboeken uit het Duits, Engels en Tsjechisch; de Tsjechische vertalingen kwamen deels tot stand in samenwerking met Hans Krijt (1927-2011), de echtgenoot van neerlandica en vertaalster Olga Krijtová-Fuchsová (1931-2013).

Een deel van haar imposante oeuvre werd met werkbeurzen en additionele honoraria door het toenmalige Fonds voor de Letteren ondersteund. In 1992 kreeg Diekmann van het fonds een eregeld als ‘blijk van waardering voor de unieke wijze waarop u met uw oeuvre heeft bijgedragen aan de jeugdliteratuur. Door uw werk en uw persoonlijke inzet is de jeugdliteratuur met steeds weer nieuwe thema’s verrijkt’, zoals toenmalig directeur Sylvia Dornseiffer haar in de toekenningsbrief schreef. In 1990 stopte ze op doktersadvies met schrijven en publiceren.

Gelegenheid tot condoleren: vrijdag 14 juli van 20:00-20:45u bij uitvaartcentrum ‘Haagse Duinen’, Ockenburghstraat 29, 2553 AA Den Haag.

Links