Boek

Peter Terrin

Blanco

Haarscherpe fabel over angst en risicotolerantie

In de drie romans die Peter Terrin tot op heden publiceerde, komen emoties als vervreemding en beklemming sterk tot uiting. In zijn meest recente, Vrouwen en kinderen eerst (2004), moet een team van ingenieurs en technici in een verlaten fabriek in een vreemd land een productielijn van tegels demonteren. Ze logeren in een schamel hotel en kunnen nauwelijks contact leggen met hun omgeving, wat aanleiding geeft tot een kafkaiaans existentieel isolement. In Kras (2001) verkrachten drie mannen van bijna zeventig de pronte jonge werkvrouw van hun flatgebouw en slaan dan dwaas en teugelloos op de vlucht. De overstap, voortgebracht door onverwachte en onvermoede drijfveren, van een gewoon naar een volkomen ontregeld leven is ook het onderwerp van de roman die de beste introductie tot het werk van Peter Terrin levert: Blanco (2003).

Viktor, celbioloog in dienst van het ministerie van Volksgezondheid, heeft moeite met de verwerking van de dood van zijn vrouw bij een carjacking. Nachtmerries verstoren zijn ervaring van de werkelijkheid. Van zijn werkgever mag hij zijn onderzoek naar de invloed van het verloederende milieu op de verstoorde werking van de cel tijdelijk thuis voortzetten. De verontrustende resultaten van zijn onderzoek worden op het ministerie weggewimpeld, maar in zijn wankele gemoed broedt hij ze uit tot een onstuitbare paranoia, die zijn leven ingrijpend verandert en hem naar een tragische afloop leidt.

Voor Victor zit de buitenwereld vol acuut gevaar. Eerst maakt hij zich zorgen over de vermeende onveiligheid op de school van zijn zoontje Igor. Hij laat ook de onderwijzer schaduwen omdat hij hem niet vertrouwt in de omgang met de kinderen. De jongen wordt van school gestuurd omdat hij in opdracht van zijn vader een knipmes bij zich draagt om zich te kunnen verdedigen. Vervolgens barricadeert Viktor zich met zijn zoontje in zijn flat. Hij laat tralies voor de ramen aanbrengen, inbraakveilige deuren, een luchtfilter; hij sluit zijn zoontje op in zijn kamer met een codeslot op de deur en schotelt hem alleen nog gegarandeerd veilig voedsel voor. Zijn extreme zorg en drukkende verantwoordelijkheid gaan geleidelijk over in pure waanzin. Uiteindelijk beseft hij niet eens dat de jongen gestorven is. En is zijn vrouw nu omgekomen en begraven of niet?

Peter Terrin neemt de lezer dwingend mee in dit geleidelijke proces, dat van onderdrukt verdriet over een onontkoombaar en ondraaglijk verantwoordelijkheidsbesef evolueert naar onredelijke angst en ontreddering, die het leven van Viktor tragisch laten desintegreren. Terrin beschrijft dit proces in een koele, geserreerde stijl, met een bijzonder oog voor visuele details en treffende formuleringen. De psychologische beklemming van het personage, huiveringwekkend overtuigend uitgewerkt, blijft na de lectuur lang in de herinnering hangen. Het doordringende besef van Viktor dat in de wereld van vandaag ieder op zichzelf is aangewezen en haast weerloos van alle kanten belaagd wordt, is een prachtige metafoor voor het hedendaagse bestaan waarin angst en dreiging de boventoon voeren.

Vertalingen

Peter Terrin

Peter Terrin (b. 1968) debuteerde in 1998 met de verhalenbundel De code. Na zijn eerste roman Kras (2001) brak hij door met Blanco (2003), over een man die zijn vrouw verliest bij een carjacking en vervolgens afdwaalt in een door angst en paranoia verstoorde relatie met de buitenwereld. In Vrouwen

lees meer

Details

Blanco (2003). Fictie, 185 pagina's.

For information about rights please contact the Flemish Foundation for Literature

Uitgeverij

De Arbeiderspers

Spui 10
NL - 1012 WZ Amsterdam
The Netherlands
Tel: +31 20 760 72 10

E-mail:
j.spooren@singeluitgeverijen.…
Website:
http://www.arbeiderspers.nl

lees meer