Boek

Hugo Claus

Een zachte vernieling

Hoge verwachtingen en verdampte illusies

Zoals in vele romans van Hugo Claus zitten in Een zachte vernieling (1988) autobiografische gegevens verwerkt, in dit geval uit zijn woelige Parijse tijd. In 1950 trok hij als jonge twintiger naar Parijs, dat na de Tweede Wereldoorlog voor vele kunstenaars een artistiek Mekka was geworden. Hij kwam er spoedig in contact met de schilders van de Cobragroep, onder wie Karel Appel, en een aantal Nederlandse dichters als Remco Campert, Rudy Kousbroek, Hans Andreus en Lucebert, met de overenthousiaste Simon Vinkenoog als centrale figuur. Zij leefden er doorgaans geïmproviseerd en in grote armoede, maar dompelden zich graag onder in de sfeer van nieuwverworven totale vrijheid en onstuitbare creativiteit

André Maertens is directeur van een cultureel centrum ergens in Vlaanderen als de dood van de dichter Bernard Waehlens bekend raakt. Maertens heeft hem midden jaren vijftig in de kunstkring ASUR in Parijs gekend. In een lange flash back reconstrueert hij nu zijn belevenissen uit die periode. Hoe hij als huisschilder in Gent in de ban raakte van Sabine, dochter van rijke ouders, en hij haar achternaging naar Parijs. Hoe ze hem daar in de kunstenaarskring introduceerde en hij er een natuurlijk talent ontplooide. Maar hoe hooggestemd ze hun vrijgevochten leven daar ook leidden, het raakte ondergraven door een fatale abortus, een verkrachting, liefdesrivaliteit tussen Maertens en Waehlens en het oorlogsverleden van Waehlens. Nauwelijks beseften ze dat ze, gedreven maar ook verblind door hun hoge verwachtingen van het leven, zichzelf in de vernieling werkten. ‘Ik ben ondertussen, in Parijs al, iets vergeten, verloren dat de plaats had moeten innemen van wat ik geworden ben,’ zegt een gelaten Maertens veel later.

Claus kijkt met relativering, enige ironie en zelfs spot terug op de hoogdravende ijver van de bende kunstenaars. Maar langzaam brengt hij ook een brede dramatische onderstroom op gang, die naar aanleiding van de dood van Waehlens uitmondt in een aangrijpende, emotionele en melancholische reflectie over niet ingeloste verwachtingen, vervlogen illusies en voorbije liefdes, en de futiliteit van het burgerlijke leven. In sobere, maar zeer suggestieve, geladen melancholie was Hugo Claus bijzonder sterk.

Vertalingen

Hugo Claus

Hugo Claus (1929-2008) was met zijn proza, poëzie en toneelstukken een van de belangrijkste Vlaamse auteurs van na de Tweede Wereldoorlog. Met zijn geheel eigen stem en stijl blonk hij uit in de evocatie van de hybride Vlaamse volksaard: vroom en uitgelaten, deugdzaam en obsceen, meegaand en…

lees meer

Details

Een zachte vernieling (1988). Fictie, 190 pagina's.

Uitgeverij

De Bezige Bij

Van Miereveldstraat 1
NL - 1071 DW Amsterdam
Netherlands
Tel: +31 20 305 98 10
Fax: +31 20 305 98 24

E-mail:
info@debezigebij.nl
Website:
http://www.debezigebij.nl

lees meer

Literair agent

Liepman AG

Postfach 572
CH - 8044 Zurich
Sweiz
Tel: +41 1 26 17 660
E-mail:
info@liepman.com
Website:
http://www.liepmanagency.com

lees meer