Boek

Joost Zwagerman

Zes sterren

Sobere aanpak van dramatisch onderwerp

De reputatie van Joost Zwagerman is mede gebaseerd op het aan de orde stellen van morele kwesties waar de Nederlandse samenleving in meer of mindere mate mee worstelt. Zo richtte hij zich in De buitenvrouw(1994) op sluimerend racisme, wat in verband met onze zogenaamde tolerante volksaard vaak in pijnlijke hypocrisie ontaardt. In zijn nieuwe roman Zes sterren behandelt Zwagerman een ander delicaat onderwerp, namelijk zelfmoord. Een thema dat, zo lichtte de auteur op televisie toe, een autobiografische achtergrond heeft. Diens vader ondernam ooit een mislukte zelfmoordpoging en prees zich later gelukkig uit de depressie te komen die de oorzaak was van zijn daad.

Te zeer een schrijver die het van zijn verbeelding moet hebben, vormde dit gegeven voor Zwagerman niet meer dan een aanleiding zich in het onderwerp te verdiepen. In Zes sterren gaat het om de schok die de ikfiguur, Justus Merkelbach ervaart wanneer zijn oom Siem zelfmoord pleegt en daarmee voorgoed uit zijn leven verdwijnt. Uitgerekend deze oom, met wie Justus, meer dan met zijn eigen vader, zo’n goede verstandhouding had. Deze oom, die hem na zijn eindexamen een baan aanbiedt bij Goedemorgen, een commercieel tijdschrift over de hotelbranche, en met wie hij in een fraaie auto kriskras door het land rijdt om accommodaties te recenseren en desnoods met behulp van chantage advertenties af te dwingen. Siem, een oom die van Madame Bovary houdt, maar anders dan Emma, juist een voorkeur heeft voor het provinciale leven en behept is met de blues van eenzame wegen - uitgerekend deze sympathieke man berooft zich van het leven.

‘Hij was rijk eenzaam en gelukkig,’ noteert Justus. ‘Op een dag bedroog hij zijn vrouw. Hij verliet zijn vriendin; zijn vrouw verliet hém. En zijn leven eindigde rampzalig.’ Justus blijft ontdaan achter, weet zich geen raad met zijn gevoelens, die variëren van verdriet, woede, machteloosheid, spijt en onbegrip - en ook de gedachte, nu het bestaan zonder oom Siem zinloos is geworden, zich eveneens het leven te benemen komt bij hem op. Vanzelfsprekend zijn het heftige emoties waardoor Justus wordt meegesleept. Het gevaar van pathetiek is dan niet ondenkbeeldig. Wat dat betreft verdient Zwagerman beslist een compliment niet voor die verleiding te zijn gezwicht. Hij verdrinkt zijn hoofdpersoon niet in een zee van tranen of een poel van zelfmedelijden, maar laat hem tamelijk nuchter verslag doen. Zeker een dramatisch onderwerp als zelfmoord komt met een dergelijke sobere aanpak des te scherper uit de verf

Vertalingen

Joost Zwagerman

Joost Zwagerman (1963-2015) brak door met Gimmick! (1989), een roman over de snelle, hedonistische Amsterdamse kunstenaarsscène van de jaren tachtig. Veel opzien baarde hij vervolgens met Vals licht (1991) waarin hij verhaalt over de fatale liefde van een student voor een prostituee. Andere romans…

lees meer

Details

Zes sterren (2002). Fictie, 213 pagina's.
Oplage: 50.000

Uitgeverij

De Arbeiderspers

Spui 10
NL - 1012 WZ Amsterdam
The Netherlands
Tel: +31 20 760 72 10

E-mail:
j.spooren@singeluitgeverijen.…
Website:
http://www.arbeiderspers.nl

lees meer